HAPTONOMIE

 

 - een natuurlijke manier van ‘in het leven te staan’

 

Definitie:

Haptonomie is de leer van de tast en houdt zich bezig met aanraken, voelen en gevoelens binnen alle vormen van menselijk contact

 

Deze wetenschap is zo’n 60/70 jaar geleden ontwikkeld en is door Frans Veldman in Nederland vorm gegeven.

In Nederland zijn er nu een 5-tal instituten die zich daarmee bezig houden.

Het instituut ‘Academie voor Haptonomie en Kinesionomie’ te Doorn is inmiddels gecertificeerd als post-HBO opleiding.

 

 

Uitgangspunten

 

• Het lichaam, de lichamelijkheid

      Het lichaam is drager van gevoelservaringen,

die veelal onbewust zijn opgeslagen, maar wel mede

bepalen hoe je je als mens gedraagt.

Daarnaast is het belangrijk hoe je je eigen lichaam beleeft. Hoort het echt bij je, ben je er tevreden over? Ben jij erin herkenbaar of straal je iets anders uit dan wat je zegt en doet? Lichaamstaal (houdingen, gebaren, bewegingen) doet meer in de communicatie naar anderen toe dan we ons bewust zijn.

Ook spanning en ontspanning laten zich in je lijf goed herkennen, je lichaam geeft signalen af. Heb je daar weet van of negeer je dit?

 

• Aanraken en aangeraakt worden.

      De mens is van nature geen solitair wezen.

Aanraking is essentieel in het menselijk contact en heeft rechtstreeks te maken met het ‘je verbonden voelen’.

Wat raakt je? Wie raakt je (aan)? Aanraking gaat vaak samen met emotie. En heeft rechtstreeks een link met ons besef van intimiteit, afstand en nabijheid.

 

Het opgroeiende kind is afhankelijk van een liefdevolle, integere aanraking en die is maatgevend om een stevig gevoelsfundament op te bouwen. Hier kan het in zijn/haar latere leven op vertrouwen. Het kind heeft zich bevestigd gevoeld en de boodschap meegekregen ‘je bent goed zoals je bent’.

Alle wat daarna gebeurt kan het met deze houding tegemoet treden.

In onze maatschappij - met veranderende ouderrol, met enorme sociale en economische druk, met maakbaarheden van allerlei aard – is het niet meer zo eenvoudig om deze boodschap mee te krijgen. De patronen, die daaruit ontstaan, kunnen ons in onze ontwikkeling en in ons volwassen leven blokkeren.

 

Aanraking op zich is in onze maatschappij ook beladen. Als iemand een arm om je schouders legt…..kan dat nog ‘gewoon belangeloos’ zijn? En herken je dat gevoel nog? Of is het afgestompt?

En…als we in de lucht kussen bij de begroeting, hoe oprecht is de ontmoeting nog?

 

• Ieder mens is uniek

      Ieder mens is anders, heeft een eigenheid.

Wat betekent dat voor jou?

Hoe pas je dit ‘anders zijn’ in in een omgeving die voortdurend een appèl op je doet om je aan te passen?

      Ben je trouw aan jezelf? Hoeveel ruimte neem je in? Kun je /durf je je  

       kwetsbaar op te stellen?